Dirk van Weelden (1957) Geboren in Zeist, opgegroeid in Alkmaar. Studeerde filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ontmoette daar Annemie Stijns.
Na afstuderen in februari 1983 naar Amsterdam verhuisd.Tijdschriften De Angst! (met Edzard Dideric, Martin Bril en Rob Scholte) en Code (met Martin van Vreden en Waling Boers), veel samenwerking met beeldend kunstenaars.
Debuteerde samen met Martin Bril: Arbeidsvitaminen, het ABC van Bril&vanWeelden, De Bezige Bij 1987.
Daarna volgden de satirische roman Piano&Gitaar, de vooruitgang volgens Bril&VanWeelden, De Bezige Bij, 1990 en Terugwerkende Kracht, een leesgeschiedenis van de Tweede Wereldoorlog, De Bezige Bij 1991.
Solodebuut met de roman Tegenwoordigheid van geest, De Bezige Bij, 1989.
Daarna verschenen: Mobilhome (roman), De Bezige Bij, 1991. Onderscheiden met de Multatuliprijs 1992.
Pyrrho reist naar Athene (toneel), De Bezige Bij 1994. Uitgevoerd door het gezelschap De Acteurs onder regie van Kim Zeegers.
Antonius Servadac (novelle), De Bezige Bij, 1994.
Oase (roman), De Bezige Bij, 1994.
Orville (roman) Meulenhoff, 1997. Duitse editie bij Dumont Verlag onder de titel Orville’s Gäste, 1999.
Van hier naar hier (proza), Meulenhoff, 1999.
Ontving de Frans Kellendonkprijs voor zijn oeuvre tot dan toe in 1999.
Het Refrein (novelle), Meulenhoff, 2000.
Looptijd (proza), Augustus, 2003.
Straatsofa (essays en verhalen), Augustus, 2005. Genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs 2007.
Tempo (essays en verhalen over hardlopen) Augustus, 2007.
Het Middel (roman) Augustus, 2007.
De wereld van 609 (vertellend essay over de geschiedenis van een huis op de Herengracht in Amsterdam), Augustus, 2008.
Sinds 1991 betrokken bij Mediamatic als redacteur.In 1999 toegetreden tot de redactie van De GidsWoont met Annemie Stijns en hun kinderen Ruben en Iris in Amsterdam
Ik probeerde u deze Duchamps ready made te mailen maar vond uw mail adres niet, vandaar een blogpost
http://jjpollet.wordpress.com/2008/08/08/dirk-van-weelden/
Comment by Jan pollet — August 8, 2008 @ 10:25 pm
Beste Dirk,
Ik kan mij uit jullie Groningse tijd goed herinneren hoe onafscheidelijk jij en Bril waren.
Martin groeide uit tot een onwaarschijnlijk originele en scherpe chroniqueur van ons landje. Filosoof kun je niet worden, je bent het. En hij was het. Jullie hebben samen een mooie weg afgelegd, nu moet je het zonder hem doen. Ik wens je alle sterkte bij het dragen van dit verlies.
José Cutileiro
Comment by José Cutileiro — April 22, 2009 @ 11:46 pm
Beste Dirk,
Ik ken jou (een heel klein beetje) maar jij kent mij niet, dat maakt ook niet uit. Ik zie je wel eens rondlopen in de stad. Ooit, in Groningen, heb ik werkgroepen filosofie gevolgd die door jou en Martin werden gegeven. Wat ik me er nog van herinner dat jullie (maar vooral jij) als aapjes over de tafels sprongen. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is de onverwachte dood van Martin te moeten dragen en ik wens je daarbij veel kracht en sterkte.
Comment by Eenvroegerestudenten — April 24, 2009 @ 12:38 am
Ik heb heel erg genoten van uw boekje over uw maand in Manhattan. Het geeft een mooie, persoonlijke achtergrond bij de serie The New York Connection. Het spijt mij erg, dat u zo ver verwijderd was van Nederland toen uw vriend Martin overleed. Dat lijkt mij een vreselijke ervaring, op zo’n grote afstand te zijn van degenen die je dierbaar zijn. Verstoken van troost en de mogelijkheid om troost te bieden. De camera moest blijven draaien. Het resultaat vind ik geweldig geworden. Altijd weer word ik aangestoken door het enthousiasme van Russell Shorto. Hij heeft met recht grote bewondering voor Adriaen van der Donck. Soms lijkt de historische rol van een persoon niet altijd met zwarte of witte feiten te staven. In de wetenschap is men steeds op zoek naar de “juiste” interpretatie. Ik voel meer voor de enthousiaste kijk van Russel Shorto op Adriaen van der Donck, dan de wetenschappelijke visie van Jaap Jacobs op deze Bredanaar. Breda eert deze verloren en herontdekte zoon op 19 november a.s. met een plaquette en een boekwerkje in de erfgoedreeks. De viering zal plaatsvinden in het Graphic Design Museum. Dank aan u voor de goede wijze waarop u deze Bredanaar in de documentaire belicht heeft.
Comment by rené meeuwis — October 25, 2009 @ 12:33 pm
Dag Dirk,
graag ik wil je bedanken voor de informatie over New York van de serie op tv en van je boek(je). Mijn dochter en ik hebben 7 dagen New York met name “belopen” en deze dynamische maar zo relaxte wereldstad zowel door onze eigen, maar ook door jouw ogen bekeken. Jouw ervaringen en verhalen hebben ons zo veel meer laten genieten…geweldig!
Comment by Tjitske Hoekstra — November 9, 2009 @ 10:35 pm
“Mijn zoon is ‘Dirk van Weelden’” vertelde hij trots. We zaten samen in de auto. Van Alkmaar naar Amsterdam. (Of was het andersom?) Hij reed. Gas ingedrukt, gas los, indrukken, los, indrukken, los. Met horten en stoten kwamen we aan.
Dirk van Weelden? Ik kende hem niet. Maar dat zei ik niet. Ik zei niets. En keek hoe hij sprak over die zoon, met in bescheidenheid gehulde trots en enthousiasme.
Die herinnering is zo levendig, dat ik verbaasd en verwonderd was te lezen over het overlijden van diezelfde vader. In een verouderd interview met de zoon. 13 jaar later is de tijd blijkbaar doorgegaan, maar mijn herinnering niet. Nu breng ik dat moment van toen samen met nu, in de vorm van een kort bericht voor Dirk van Weelden. Als ik dan straks op ’submit comment’ klik, dan is er ten minste één nanoseconde contact. Dan klopt alles weer, even.
Groet!
Minka
(zie ook: ebook.nl)
Comment by Minka Bos — December 4, 2009 @ 6:26 pm
Beste Dirk,
Nu ik net je uitzending over Urk zag (mijn stameiland), moest ik eindelijk wel eens reageren Ik ben je lereares Nederlands uit de Brugklas in Alkmaar en je was de intelligentste leerling die ik ooit in de Brugklas gehad heb. Wij konden toen niet langer bij het “christelijk” onderwijs functioneren en vertrokken na 2 jaar alweer. Ik heb de collega’s wel dringend verzocht jou in de gaten te houden, zodat je je niet zou gaan vervelen.
Jij was de enige die ooit de zin “Het zijn niet allen koks die lange messen dragen” kon ontleden.
Ik had al willen (en moeten) reageren toen je boek samen met Martin uitkwam, dus ik loop al jaren met dit idee.
Je zult je mij zeker niet herinneren, maar dat doet er helemaal niet toe.
Ik woon 10 maanden van het jaar in Athene, vandaar dit e-mailadres.
Voor de toekomst wens ik je het allerbeste. Hartelijke groeten van M.Tissink- van Urk.
Comment by M.Tissink- van Urk — March 5, 2010 @ 12:17 pm