Dirk van Weelden

Een paar jaar geleden had ik een stucadoor over de vloer. Schreef ik dit.

Een kinderkamer moet worden opgeknapt. Eerst de houten schrootjes van de muren slopen, balken afbeitelen, elektra omleggen, halve centimeter steen afbikken op plekken waar vroeger schoorstenen hebben gezeten en honderden tien centimeter lange spijkers uit de muren trekken. Hout klein hakken, opbinden en afvoeren.

Dit alles om de stucadoor ruim baan te geven die, als alles klopt, vanmiddag de kamer een heel nieuw aanzien gaat geven. Het is een kleine, gedrongen man van tegen de zestig. Wenkbrauwen en dunner wordend haar in licht mahonie-bruin gespoeld. Want, mijn stucadoor is een verstokte vrijgezel, een ladies’ man.

Hij heeft, net als een aantal vrienden en zijn broer Jo, een Surinaamse vriendin. Vanochtend heb ik met hem gipsplaten en betengeling gedaan. Zagen, meten, schroeven. Onderwijl vertelde hij zijn wijsheden. Ongebonden Surinaamse vrouwen zijn er in overvloed en ze zijn gewillig. Maar je moet wel zorgen dat ze in Suriname blijven. Hij heeft er zo’n twaalf gehad, zegt ie, Surinaamse vriendinnen. Maar steeds kwam het er op neer, dat ze zo snel mogelijk met hem wilden trouwen, een paspoort verwerven en naar Nederland komen. Dat moet je weigeren, zegt hij.

Acht maanden had hij een vriendin, die hij per adverttentie had ontmoet in Paramaribo. Ja, had hij na een minuut of vijf gezegd. Het klinkt goed, je bent weg bij je man, die je sloeg en dronk, die geen geld gaf voor de kinderen, je hebt een baan. Maar hoe weet ik dat het verder goed zit, met koken, het huishouden en in bed? Ben je goed in bed? Ja, had ze gezegd. Hoe doe je het dan met je man? Nou gewoon, zei ze.

Neenee, dat zegt me niks, had de stucadoor uitgeroepen, je hebt vast nog nooit met een blanke man geneukt, dus dat moet blijken. Doe je kleren uit en ga maar in bed liggen, dan ga ik even douchen en dan proberen we eerst uit of het goed zit in bed, dan kijken we verder. En ja hoor, vertelde hij met zijn kleine blauwe glunder-oogjes, vijf minuten later lag ze in bed.

Zoiets maak je hier niet mee! Alles doen ze voor een paspoort! Maar na acht maanden wippen en zeuren en zeuren en wippen, had ze er genoeg van en was verdwenen. Ze belde me wel nog, ze had een ander, ook een Nederlander, die goed voor de kinderen zorgde, haar iedere dag naar haar werk buiten de stad bracht, de auto’s van haar broers opknapte, en ervoor zorgde dat ze een paspoort kreeg, door met haar te trouwen. Toen alles in kannen en kruiken was vertrok ze met de noorderzon. Die man is nu door dolle heen. Hij had de stucadoor verteld dat hij al drie keer de remleidingen van de auto’s van haar broers had doorgeknipt en de hele familie radeloos maakte met zijn woedende telefoontjes.

Nee, ook de broer van de stucadoor was erin getuind. Zelfde verhaal. Het was eigenlijk al na een paar maanden duidelijk. Zijn broer was naar Nederland, hij bracht dan die vrouw naar haar werk en hij zei, je kon merken dat ik zo met d’r had kunnen wippen. Mooie vrouw, daar niet van, je doet het niet omdat het je broer is, maar je weet wel meteen dat het niet goed zit.

Nu had ie een heel fijne Surinaamse, leek wel een filmster, twee en dertig jaar! Fantastisch wippen. Maar om het huis in Suriname te kunnen laten verbouwen (werken bij dat hete weer deed hij liever niet! en de lonen waren daar vreselijk laag) kluste hij nu in Nederland. Want zoals gezegd, Surinaamse vriendinnen, je kunt ze makkelijk krijgen, omdat die Surinaamse kerels zo bazig zijn, vrijwel nooit lief zijn, zuipen en slaan, de kinderen verwaarlozen en vreemd gaan.

Vooral die Hindoestaanse mannen zuipen iedere dag, en dan moet die vrouw met de benen wijd en dan slaan ze haar als ze niet meedoet. Dat zou ik niet kunnen, verklaart de stucadoor, als er ruzie is moet het eerst weer goed zijn voordat je seks hebt. Zo doen wij dat in Europa, zeg ik dan. Slaan doen we niet. Daarom. Als Nederlandse man heb je altijd leuke vrouwen om je heen in Suriname, maar je moet oppassen. Je moet ze daar laten, anders zijn ze zo weer gevlogen.

Ja, mijn stucadoor stond zijn mannetje in de oeroude strijd tussen de sexen. Ik was blij dat hij klaar met smeren was.