Dirk van Weelden

Op het internet speurde ik naar geschriften waarin theorie-vorming plaatsvond over hardlopen. Een van de meest vermakelijke tekstsoorten waarop ik stuitte was het door Japanners in het Engels geschreven ‘abstract’ van hun eigen essays. Het volgende meesterwerk is van de hand van Takeshi Nozaki. Hij vat een essay samen waarin hij in het hardlopen een wereldomvattend cultureel conflict ontwaart tussen modernisme en anti-modernisme. Ik heb het zo letterlijk mogelijk uit Nozaki’s Engels vertaald.

Modernisme en anti-modernisme in sport

Takeshi Nozaki

Samenvatting:
Vele studies verhelderen dat de moderne sport modernisme als voornaamste constituerende element heeft.
De zorg van deze studie is het tegengestelde aspect van moderne sport: anti-modernisme.
Modernisme wordt gedefinieerd als de verschijnselen die zijn veroorzaakt door verkeerd begrip dat het subject de wereld in zijn geheel kan controleren door gebruik te maken van zijn verstand.
Anti-modernisme is gedefinieerd als de mystieke ervaring dat activiteiten in de wereld het subject een nieuwe subjectiviteit geven hals over kop.
Een hypothese van deze studie is dat moderne sport anti-modernisme als constituerend element heeft. En een effect heeft om genezing te geven aan het lichaam van het moderne subject.
De belangrijkste resultaten zijn als volgt:
1) Tussen-lichamelijke prestaties zijn gerealiseerd op de extreme situatie in het betekenisvolle spel voor sport-spelers. Hun zelfbewustzijn en de intentionele controle van lichaam van spelers zijn verdwenen in de tussen-lichamelijke prestaties.
2) Het is essentieel te bedenken: tussen-lichamelijke prestatie heeft een ritme, gezamenlijk in hun sport-training.
3) Tussen-lichamelijke prestatie heeft een effect spelers lichaamsgenezing te geven. Sport-spelers krijgen een nieuwe subjectiviteit in tussenlichamelijke prestatie.
4) Een aspect van anti-modernisme in moderne sport heeft een effect het moderne subject te genezen, maar een ander effect om uitsluitend een lokaal universum te vormen.

Sleutelwoorden: middelpuntzoekende-middelpuntvliedende werking van intentionaliteit, tussenlichamelijke prestatie, lichaamsgenezing, ritme.