Voetstappen
Er ligt een pad door een bos. Een flauw slingerende baan van zwarte aarde, vlak en glad. Geen zaailing of grasspriet waagt het er te groeien. Vogels hoeden zich ervoor op het pad neer te strijken. Muizen, herten, dassen, marters en vossen kijken wel uit het pad over te steken. De dieren blijven aan hun eigen kant van deze langgerekte open plek die het bos doorkruist. Last hebben ze daar niet van. Het bos is groot en wordt aan alle zijden omringd door vlaktes met beken en meertjes.
Op het pad groeien voetstappen. Als ik wakker word en de hemel aankijk tijdens het oprekken van de ruggengraat haal ik diep adem; dan kan ik ze horen. Kom pappa, we zijn eenzaam en bang. Breng ons naar huis. Haal ons hier weg, piepfluisteren ze.
Die roep uit de verte is geen reden om zorgelijk het huis uit te stuiven. Ik doe mijn kniebuigingen en neem mijn ontbijt. Ik verricht mijn werk en zing een paar liederen, waarbij ik mezelf begeleid op de gitaar. Dan trek ik mijn dunne boskleren aan en stap op lichte, snelle schoenen naar buiten. Soms duurt het uren en een enkele keer dagen of een week voordat ik het bos kan vinden waar mijn voetstappen om mij liggen te krijsen. Laatst vroeg iemand of ik er wel eens aan twijfelde ze te kunnen vinden. Verbluft moest ik toegeven dat ik dat voor onmogelijk hield. Uiteindelijk vind ik het bos altijd en ligt het pad voor me klaar. Voor mij alleen, geen mens te bekennen.
In een lange rij liggen ze daar, al die voetstappen die ik vervolgens verzamel en red. Ik neem ze in me op en hoor ze daarbij een zucht van verlichting slaken. Er is wel enige snelheid vereist om ze van het bospad los te krijgen, maar die moeite doe ik graag. Niet uit liefdadigheid, maar uit welbegrepen eigenbelang. Als ik gehoor geef aan de huklpkreet van mijn voetstappen en ze ophaal op het bospad voeden ze mijn benen. Ze liefkozen mijn hart en longen. En ze onderwijzen mij.
1.Voeding
Benen hebben voetstappen nodig. Zittende en liggende benen zijn ruimtes waarin voetstappen wegsmelten. De beweging die nodig is om voetstappen te verzamelen blijft met de voetstappen enige tijd in de benen aanwezig. Voetstappen wervelen erin rond. Ze tuimelen als gewichtsloos op en neer. Ze sterven langzaam als geplukte bloemen en verspreiden bij die ontbinding hun voedingsstoffen. Zonder flinke dosis voetstappen lopen benen leeg. Lege benen zijn zelfs te zwak een mens overeind te houden. Opgeladen benen zijn onontbeerlijk om de wil contact te laten maken met de fysieke wereld.
2. Liefkozingen
Het verzamelen en thuisbrengen van voetstappen is een bevredigende bezigheid. De beweging die er voor nodig is vereist inspanning van hart en longen. De combinatie van inspanning en onmiddellijke, gelijktijdige bevrediging is zeldzaam. Het is een gebeurtenis die kan leiden tot het ontstaan van een tijd-luwte. Het wegvallen van de anders overheersende beleving van het verstrijken van de tijd. Deze bedwelmende kwaliteit maakt het ophalen van voetstappen tot een liefkozing voor hart en longen. Ze werken en ontvangen meteen kruimels eeuwigheid.
3. Onderwijs
Gehoor geven aan de roep van voetstappen is een stap in de richting van het onbekende. Het is een opgave te leren waar vandaan die roep komt. Niet zelden van onbekend terrein. Het feit dat men daar niet als willekeurige passant komt, maar als redder van de eigen voetstappen, opent de ogen, oren en andere zintuigen. De vraag dringt zich op wat de voetstappen hier doen. Waarom zijn ze juist hier en in deze looprichting ontkiemd? Zo verzamelt men met de voetstappen een grote en gevarieerde schat aan gegevens over het terrein. Maar de ware informatie schuilt in de pogingen die een verzamelaar doet antwoord te geven op de vraag wat et betekenen kan dat zijn voetstappen hem juist hier liggen te roepen. Dat die pogingen alleen leiden tot zelf-analyse is gezichtsbedrog. Als moed een deugd is, dan is hierbij het daarmee corresponderend deel van het geweten actief. De pogingen iets van het ontstaan en roepen van onze voetstappen te begrijpen gaan niet over onszelf, maar over dat deel van de wereld dat we kunnen worden door ze op te halen.